VAN DE Popjes “149 
deze zigtbaare Stand- verwiffelingen, dat de Gee 
Korvene van den Menfchen de andere Dieren vere 
fchillen, 
Het Popje en zelfs de Rups kunnen als eytjes 
worden aangemerkt, waarin de Kapel op verfchil- 
lende tyden geweeft is, In het eerfte eytje was 
hy als een foort van kiempje of Spruirje , twelk 
levenin zig hadt , maar dit nog niet toonen konde. À 
In de Rups was hy als in een geledigd, beweeg= 
baar, wandelend ey. In het Popje eindelyk als 
“in het laatfte ey, waaruit hy geheel geformeerd 
te voorfchyn koomt, op dezelfde wyze als een 
kuiken het zyne verlaat, na het met zyn bekje 
doorboord te hebben, 
Popje te worden is voor eene Rups, een zaak Het is 
van de grootfte moeijelykheid , zo wel als Kaate. 
grootft belang ; het koft ’er veele her leven, en voor de 
zo de Natuur haar niet aan die verandering ÖiE pobie ne 
derworpen hadt, geloove ik, dat zy liever ver. worden? 
kiezen zouden altoos in haar veragten kruipenden 
ftaat te blyven, dan haare Vleugelen en fchoon: 
heid, met zo veel moeite en gevaar, te krygen. 
Als de Rupfen den noodlottigen tyd voelen pe ee 
gn, Waarin Zy Popjes zullen worden , begeee sanvan- 
zy, ZIS naar een plaats, alwaar zy zig voor 8” 
haare vyanden veilig agten, onder riete daken, 
in Sâten, in holle boomen, zomtyds zelfs, als 
Zy geen kragts genoeg hebben , om verder te 
Baan, onder de uitfpringende cieraaden van een 
K 3 r frage 
