DE RUePseEN 123 
in-fchoonheid voor de fraey{te zyde floffen niet 
zouden beboeven te wyken, , 
À De Stér- 
De lugtpypjes- der Rupfen is een gedeelte vaûmara der 
haar lighaam, ‘t welk onzen aandagt meer veraiupfen. 
dient , dan men voorheen. geloofde, _ MALvI- 
GH (a) noemt deze openingen Stigmata, welk 
woord men weet dat wondtekens beduidt, om 
dat dezelve gelyken naar een wond» of lidteken, 
’% welk na de geneezing eener kwetzuur overblyft; 
yder Rups heeft ’er agttien , negen aan elke zy« 
de; Het zyn zo veel lugt gaten, welke de lugt 
inlaaten , en den doortogt daarvan bevorderen tot 
in agttien longen, of pakjes van lugtpypen, dat 
is te zeggen, van holle vaten, welke nice dienen 
| dan om de lugt in de lighaamen dezer Dieren in 
|___'te laatea, want de volkoome ademing gefchiedt 
niet door de gemelde openingen of Stigmata ; tis 
door deze wel, dat zy, gelyk ik zeide, de lugt 
inlaatens en derzelver doortogt tot naar de lone 
gen bevorderen, maar de uicademing gefchiede 
door den mond , door het aarsgat, en de porens 
hierin van de Menfchen en andere Dieren ten 
eenemaal verfchillende, 
De Rupfen hebben, in plaats van een hart „aar Harte 
een 
% 
„_ (4) MARCELLUs Marricur, beroemd Geneesheer 
in Tralie, Wierdt geboren te Crevalcnore, by Bologne , 
in tjäar 1628. Hy was Hoogleeraar in de Genees- 
konft,eerfte Lyfimedicus van Paus Penocentins den X1len, 
en Rorf te Rome, in het Paleis Qairinal in 1694 
