DE RurPsen. tar 
Lommige Rupfen eeten de Vezels der bladeren weze van 
niet, zy peuzelen 'er flegts het malfche gedeclte ceten. 
uit, en de bladen, die zy afgegeeten hebben » 
vertoonen een verwonderlyk ontleedzel , + welk 
Wy, met alle onze behendigheid niet in ftaat zou 
den wezen, zo volmaakt na. te doen, Dus. by 
voorbeeld , ontleedt een Zyworm „ de bladeren 
van den Moerbezieboom; de meefte andere Rup_ 
fen, eeten allengskens de gebeele bladen der boo» 
men, op welke zy leeren, en zommige, die 
zig van lange en {malle bladen voeden; zwelgen 
‚ze in twee of drie beeten door, gelyk wy een 
Faap eeten; zo doet die {choone Rups, welke 
men op de groote Spurge met Cypseflen blade- 
Ten vindt; men ziet ‘er van die foorten eenige 
Andere, welke in vierentwintig uuren eens zo 
veel eeten als zy weegen. 
In den mond van yder (oort van Rups, by de, Vorm, 
onderftelde lip vindt men de vorm of groffeerplaat, donde 
daar zy den draad doortrekken, als zy {pinnen, door teke 
om dien overal van eene gelyke dikte te hebben, “ 
van welken draad zy, haar einde of liever haare 
ftandverwifleling voelende naderen , zig een dood. 
kleed weven; doedkleed , waar mede wy ons 
OPpronken, ent welk nog eenige waarde aan zome 
mige menfchen Íchynt te geeven; 
Beene verdienften zouden hebben, 
De Zyworm is niet de eenigfte, welke deze Haare zy- 
fchitterende Overtolligheid voortbrengt; daar ig 
Hs zjn 
die, buiten dar, 
