116 pe RursEN, 
grof hair of wol bedekt zyn, dat zig by de eene 
in takken verdeelt, in de andere flegts enkele pun 
ten maakt, en by anderen eindelyk niet dan een 
feel is, die, opwaards gaande „in dikte afneemt , 
en zig vervolgens verdeelt, en de figuur van een 
Hooyvork kryst. 
Het is met de Doornige Rupfen; gelyk met 
andere gelegen, Men kan ’er „og nadere ondere 
deelingen in maaken naar de kleur , de meenigte, 
en hoedanigheid haarer Doornen. Men vind: op 
de Olmboomen een foort,’ welk de Heer de Reau- 
mur de Bedel noemt, om dat zy in tweedere 
hande kleuren is gekleed; het voorfte gedeelte is 
een heldere kaneelkleur, en her overige, boven 
op het lighaam, ís een geelaztig wit. 
Men kan de Doorn-Rups, als het eerfte ge 
flagt onder dit foort van Rupfen, befchouwens de 
heel ruige als hertweede, de half ruige als het 
derde, 7" f 
pe heel en half ruige worden nog verdeeld in 
Piflebed-Rupfen „die korten breed zyn , in Fluwecele 
wegens de zagtheid van beet Hair of de Wol, in 
Hermelyn of Zabel -Rupfen, wegens de overeen” 
komft van baar Hair met de Zabels Dieren enZe 
De Hairtjes van meeft alle Rupfen zitten mer klei 
ne kwaftjes by malkanderzin de eene zyn zy naaf 
alle kanten gekromd; in andere rigten zy zig 
gaar het hoofdzin anderen eindelyk naar het 25° 
gese 
Ee nd EN ee 
