DE RurseN. rr 
heid, het eenige voedzel „’ welk den worm die- 
nen konde, en deze zou geen kragts genoeg heb- 
ben gehad om den knop te gaan opzoeken, by= 
aldien hy 'er niet op geboren was. Hoe veele 
wonderen ziet men dan hier weder niet in een 
byna onzigtbaar flip vereenigd 4 
Schoon zelfs alle de Rupfen, en alle de Ka dd 
pellen voor den winter geftorven swaren, zoude ten 
egter hun nageflagt, aan de zorgen der Natuur 
vertrouwd, gelyk men uit de gemelde byzondere 
heid kan opmaaken, geen gevaar loopen, van 
zig weder voort te brengens maar daar zyn 
‘er altoos, welke de geftrengfte koude wedere 
ftaans men vinde de eene verfcheidene voeren one 
der de aarde, de andere in de ftammen van hole 
le boomen, de andere in de fcheuren der muu. 
rens zy brengen den winter zonder behocften 
door, om dat zy geene beweeging „of doorwaas- 
feming hebben zommige fooften van Rupfen 
verzamelen zig; in groote menigte, en ftapelen 
zig op de takken der hoogfte boomen, zy maas 
ken een foort van zeer fterk weefzel van haare 
_zelfftandigheid , bewinden ‘er zig in „en houden 
Zig daar verborgen tot de wederkomft der liefe 
felyke lente, 
Als de Menfchen zo veel deel namen in het al= zouden 
SCEE Welaan „of zelfs-z0 gevoelig warenvoor Eene 
hun wezenlyk belang , als zy beheorden, zo kannen 
zouden deze Rupfen, wier wrykplaats zo ligeze ont: W9'0Sf 
dek- 
