VAN ZOMMIGE INSECTEN, 105 
wen was haar ten laft, en zy ftierf weinige nue 
ten na haar Volke 
7 en Dwaaze 
Men zal miffchien tegenwerpingen tegen de waar= tegenwere 
heid van dit verhaal maaken, of liever, men zal pingen 
jer vittergen tegen inbrengen, „Hoe hebben de ten 
Byën, denkt men, den Waarneemer niet telkens minge 
geftooken, als hy haar de Koningin ontnam, en 
met vereenigde kragten genoodzaakt „ om zya 
prcoy telaaten vaaren? Het antwoord is voor een 
kundigen ligt te geeven, Men weet, welke mid» 
delen men heeft, om zig voor * ftecken der Byën 
te beveiligen ; daarenboven behandelde hy dezele 
ve niet dan des morgens» en terwyl zy nog in 
den flaap waren; En zo iemand my vroeg „waar 
om zy hem nier flaken op dien tyd, als hy het doose 
je opende, en zy-aïlen toevloogen, cn op zyne 
handen gingen zitten > zoude ik , eens toegeer 
vende, dat dit met bloote handen ware gedaan, 
hem , met verontwaardiging ‚op myn beurt vraas 
gen, of hy nooit eene Minnaares, of Vader, of 
Kind hadt wedergevonden, of zig ten minften 
de tederheid dee wederzydíche aandoeningen in 
zulk, eene ontmoeting nooit ‘wertegenwoordigd ? 
En of hy daar nit niet kon opmaaken , dat de 
Byen haare Koningin wederkrygende , niet anders 
konden , dan de handen ftreelen van hem die haar 
dezelve wedergaf, zelfs (choon zy al gewesten 
hadden, dat het die was, welke haar dezelve 
onmoomen hadt, De Vreugd en Tederheid vers 
Gs vul. 
