HET Verslyr DER INSECTEN. 89 
de Zee, in de Rivieren, in de Fonteinen. Daar Alles is 
zyn er zelfs in die Mineraale Wateren, welke me 
dige by aderen van de bitumen en zwavelsdooreen 
Onderaardfch vuur aangeftooken, altoos kooken. 
De Gekorvenen vlieden de felle koude en leelyke 
reuken, Men vindt ‘er egter, die onder de 
fneeuw leeven, zonder 'er ongemak van te lyden» 
en andere, die zig vermaaken in de onreinfte 
ftoffen, raar die, na daar eenigen tyd in geweeft 
te Zyn, daar uit koomen, en zìg reinigens en, 
ik moet deze aanmerking nogmaals in het voors 
bygaan herhaalen, de zinlykheid is zo natuur- 
lyk aan alle wezens, als het ademhaalen, waar 
uit men zien kan, dat de meních in dien fraat » 
als waarin hy tegenwoordig veelal leeft, zeer 
verre af is, van de oorfpronkelyke fchikking der 
Natuur. Daar zyn Gekorvenen ‚ zelfs tot in het 
Vuur, als men Zrifloteles en Plinius gelooft De Zy lee- 
eerfte zegt, „ dat op het Eiland Cyprus in die nd ne 
2 Ovens, waarin men de Kalk =fteenen brandt, vaars. > 
» men gevleugelde Infetten, wat grooter dan de 
» Brootfte Vliegen, door het vuur ziet omzwers 
» ven,” Maar zoude men deze Infeâten niet in 
dezelfde Klaffe mogen plaaten als de Salamane 
ders, die hun beftaan alleen in de verbeelding 
der Cabaliften. hadden, Hoe veel agting wy 
Voor den gemelden grooten Wysgeer hebben, de 
fEde en ondervinding gaan egter boven zyre vers 
Zekeringen, Na vertoont zig dat verfchyuzel 
FE 5 on= 
