Ke) INEE ti Doin é 
Alsmen _ Ten dien einde nu is *% niet genoeg, dat met 
ee, de oppervlakte der dingen meecte; dat men het 
doorziet, wiewendig maakzel gade flaa, dus-zoùu men dé 
in alles in Natuur Îlegts in haâren flaap, om zo te fpreet 
verbon- ken, in haaren ftaat van rüft leeten- kennen 3 
kaise maar men moet haar inbeweeging zien, „mer 
3 moet alle de vereenigde en ftrydige kragtens 
„ welke in zeker verfchynzel zaamen loopeny 
» opmerken, onì den invloed, dien elk derzels 
f s ver heeft, of hebben zal, te kunnen bepaalerns 
» men beeft een Mathematifch bewysin zymoog 
ss of handen, als de geeft, opgeklaard door deze 
» fakkel van eene verligte Redesemdoorde on” 
> » dervinding geleid, het uitwerkzel uit deszelfs 
5 eerfte oorzaaken weet na te gean 
on Alles is in de Naruurlyke-zo weltals zeder 
» Iyke wereld “verbonden, en” dezelve, van dit 
» oogpunt befchouwd ‚ vertoont een” groot To 
sneel , waarin het verbaasde gemeen niets bee 
/ 5 fchouwt: 5 omdat-het niet weet, hoe of waaf 
s‚-her zyne oogen- wenden moet; —— maar 
» daar een verftandig: waarneemer , in’ midden 
»- eener fchynbaare verwarring , de grootfte orders 
in al her gewoel de uiterfte (tikte „en in het he= 
vigft gedruifch de volmaaktfte harmonie bee 
sfpeurt; ——— Door zodanig eene wyze van 
ss waarneemen yetheft hy Zig van her geen nú 
gebeurt, tot-de moogelykheeden , of waarfchyns 
ss lyke dingen, die kunnen of zullen gebeuren 
5 ZJNE 
