“Natuur ? 
eet 
8 AN ERE Dak 
fening der zyn het , die dit weeten ? Dezulken alleen, die door 
ongelukken tot bedaardheid en opmerking zyn 
gebragt,of by welken eene gelukkige opvoeding het 
gebrek dier tegenfpoeden heeft vervuld, en die, 
van hunne vroegfte jeugd af, geleerd zyn wys 
en gelukkig te worden (a). Bewoner van een oord, 
Sn boven de laagten en moeraflen der aarde verhee- 
wysgeerig VEN, verie van het Hof en Stads gewoel afge- 
ok fcheiden, brengt hy zyne dagen door in een een- 
paarig genoegen „en zyn nagten in een ftille gerufte 
heid, Alle morgens koomt de vrolyke Dage- 
geraad hem, door een zagrten flaap verkwikt, 
verkondigen, dat zy gereed is, om de duifternise 
fen des wagts te verdryven; zy fchynt de poor- 
ten van her coften niet dan in zyn gezelfchap te 
willen openen ; de eerfte ftraalen des ligts treffen 
Zyne oogen cp eene zagte wyze , hy (laat dezel. 
ve met vermaak op alle voorwerpen, die hem 
omringen, maar fchynt nog onzeker tot welke 
ì zig te bepaalen; Hy haaft zig egter om te gaan 
herleeven , om de Natuur en zigzelven te genie- 
ten, Hy ziet allereerft de heugelyke zon haare 
lange fchaduwen langs beemd en velden Ípreiden, 
en, het goud haares ligts vermengende met het 
zagte groen der planten , door den daauw des 
nagts 
(a) Men vergelske de Opdragt. 
