Gelyk in 
dit Tafe- 
reel, 
170 VAN DE Porpes, 
dezelve nier flegts in ’t veld befchouwen , maat 
wil haar op zyn Boekverrrek weder vinden. 
De jonge Vlinder, gewaarfchouwd door zyne 
natuurlyke ingeving , gelokt door de zugt tot 
geluk, voelt, dat hy gencegzaame kragten heeft 
gekreegen ; om zyue kluifters te verbreeken, 
Zyne gevangenis te openen, en zig in ‘t openbaar 
te vertoonen, hy ontfluie derhalven andermaalen 
de Poorten des Levens; want hy heeft her licht, 
nog eens aanfchouwd; maar hy zier het nu met 
nieuwe oogen, alle zyne leden zyn gevoeliger > 
Zyn volmaakter geworden; zyne Vleugels, nog 
bedekt met de vogtigheid, die noodig was tot 
derzelver groey, nog week vande dampen der 
wieg , maaken reeds eene kleine beweeging 3 
zy zyn onverduldig; een langer ruft verveelt het 
Diertjes zyne Sprieten gaan nu hier dan giants, 
Zy worden langer, zy {preiden zig uit, zy doen 
op zyn hoofd, her geen de fyne en fteile ooren 
doen op den kop van een moedig Ros, zy £chil, 
deren, door hunne beweegingen, de edele drifs, 
die het bezielt, De liefde, het vermaak, de vrye 
heid en vreugde fchitteren in de oogen van den 
jongen Kapel; hy- vliegt op, en de lugt verblyde 
zigs dat zy zulken fchoonen Bewoner mag ont 
vangen; de Bloemen opênen haaren boezem, om 
hem denzelven aan te bieden, er de zagte Beekjes 
noodigen hem, door een zoet geruifch, om zig 
in haare golfjes te koomen baden ; ja de geheele 
Nae 
