VANSDE PorjJeEs. 17i 
Natuur verwondert zig over deze heerlyke verane 
dering 3 het Gevogelte valleen is ’er ongevoelig 
Voor , omdat het Zynen prooy in de fchoone 
Vlinder betoerts de Honger ús blind en doof. 
Dus zal de Bek van eene Zwalure of Mus at 
dien luifter, die ons verruke, Vvernielens En zo de 
Vlinder haare wreedheid al Ontkoomt, is hee nog 
maar voor een korten tyd, dar bem deze luifter 
gefchonken is dezelve is al te fchixerende om 
lang te duuren, wy zouden ’er mogelyk onge: 
voclig aan worden, en onzen (chuld vermeerder 
ten, met de grootfte heerlykheid der Natuur zon» 
der verwondering te aanfchouwen, Eerlang dan zal 
de Kapel verdweynen, maar hy zal zig vooraf van 
ten talryk Napeflagt verzekeren, ’ welk naar het 
ongeluk van niet meer te beflaan, draagelyker 
zal maaken; zodra zy aan dezen zo wezenlyken, 
zo aangenaämen pligt voldaan heeft, valt zy in 
kwyning» haare Oogen worden doof, de glans 
verdwynt, Zy valt neder, zy fterft, en zyn 
maar zeer weinige, die den dood outfnappen, en 
den winter in gaten Overbrengen,: — 
» Dat de eene, zegt Horatius, zulk cene ver. Behoor. 
»» maarde. Stad piyze, de andere zodauig een Iykheid 
» Aangenaamen Oort verheffe, wât my belangt, oefe 
» ik vind niets myner liefde of verwondering ting. 
»» Waard dande Wateren van Tivoli ‚ dan mya 
„> klein Sabine,” Ik durf er byvoegen ie dae 
» deze de bragt der vorften befchouwen, geene 
zig 
es 
