IVAN DE WEst. 
ryen kolommen, het welk haar eer-gaande- 
ryen dan ftraaten doet gelyken. De eerfte 
„ruft op de tweede, de tweede op de derde, 
en dus in *t vervolg neêrwaards. De Hui 
zen zyn alle gelyk, en dicht tegen elkander 
gedrongen in de dikte des gewelfs. Alle 
huizen, die eene zelfde orde uitmaaken, en 
die alle waterpas zyn op eene zelfde verdie: 
ping, zyn bedekt met een terras of plat dak, 
wan een zeer vaft Ciment gemaakt, en z0 
effen als een vloer met eftrikken geplaveid: 
De Inwooners wandelen op deze plaats, tus- 
chen de pylers, die een ander gewelf fchraa- 
gen, eén eene andere fireek huizen. Daar 
zyn elf zulke gaanderyen, of gewelven; waaf 
in alles zeer wel gefchikt , en alles even? 
maatig begreepen is; de duifterheid alleen 
onteierdt dit werk, det anders wel bedacht 
;‚_en-konftig uitgevoerd fchynt; Ik heb ’er niets 
“in kunnen vinden, dat naar eene baak of 
lantaern gelykt. —— Gy meent misfchien, 
Ridder, vervolgt hy, dat ik fpreek van eené 
Stad voor den Zondvloed, die onder de aar 
de is gebleeven; — ‘maar ‘gy zult u nog 
meer verwonderen, als gy hoort, dat di? 
Stad door de Wespen gebouwd is; ja het if 
een Wespenneft, en het wonder beftaat daaf 
„in, dat een groot gewelf , galderyen „kor 
lommen, met één woord, een geheele Stad 
8 „doof 
