VAN DE Dv zg. 13 
Slee lik SIS sle ai IK AB le 
De BYE, 
nder de Infeâten is de Byr miftchien de Lof van de 
O verwonderlykfte, en verdient meeft tot ain 
in haare kleinfte deelen Waargenomen, en toten het 
in haare minfte gangen nagegaan te worden. De olden 
Zedekundigen, de Natuurkundigen, de Poëeten 
roemen haar als om ftryd; zy ís het zinnebeeld 
van duizend deugden , zy verfchaft ons leffen, 
welke, niettegenftaande derzelver geduurige 
herhaaling, ons altoos treffende voorkoomen; 
en ons van verfcheide gebreken geneezen zou- 
den, by aldien wy nict hardnekkig weigerden 
daar naar te tuifteren ; Zy is het werktuig, 
waarvan de Natuur zich bedient, om ons haare 
dierbaarfte fchatten ‘te bezorgen, den Honing 
namelyk en het Wascr, waarvan Wy, inonzen — 
verbafterden Staat, en met onze verkeerde wy- 
ze van denken, de waarde, en zelfs het gebruik, 
helaas! niet meer fchynen te kennen. 
Laaten wy den dierbaaren Honing niet meer Gebruik 
overgeeven in ruuwe en onheilige handen, die rien 
deszelfs voortreffelyke hoedanigheden verval. 5 
fchen door Vermenging van vreemde ftoffen ! 
laaten wy denzelven in alle zyne zuiverheid uit 
de korven haalen, laaten wy hem zorgvuldig 
bewaaren , en om ons dit edel gefchenk des 
Hemels, (ja *t is op dien voet, dat ik den Ho. 
ning 
