Ka ER Br 15 
fchen, op die uuren van Ongeregeldheid, van o- 
Verdaad en debauehe, welke, gelyk zy het dag- 
licht fchuwt, zo ook dit dierbaar licht der Na- 
tuur en konft onwaardig is. Dat de ondeugd, 
terwyl alles tuft, zig ten minften in de alge- 
meene duifternis verborgen houde! Dat het 
gebruik van ’t Wafch allacntjk voor Gods- 
dienftige oogmerken of onfchuldige vermaaken 
diene! Dat wy den Nagt toewyden aan de 
Ruft, en den Dag .... ‘maar ach! hoe veele 
andere wenfchen, miffchien even vrugtloos, 
zouden wy hier nog wel by moeten voegen! 
De Ouden „ de Natuur beter volgende dan se 
Wy > wiften ook haare gunften beter te waar- de Ouden 
deeren. Zy befchouwden die, welke zy ons 
door middel der Byën fchenkt , als een der 
grootfte; En 't was uit dit beginzel, dat zy al- 
le hunne loftuitingen aan dit nuttige Beeftje be- 
fteedden, ’t was uit dit beginzel zelfs, dat Zy 
het vergoodden. Laaten wy de Poëten, die 
goddelyke Menfchen zelve, dieswegen hooren. 
De Byén, uitgelokt door het getrommel der „an dezy- 
Corybanten , Prieftereffen van Cybelé, bren- én geeven. 
gen een ftrook van haare raaten ‚ met den zui- 
verften Honing gevuld, op de lippen van Ju- 
piter, terwyl hy nog een kind zynde inde wieg 
lag; Jupiter toonde zig regtvaardig en erkente- | 
lyk; De Byën verwerven deze gunft van hem, 
dat de Honing, dien zy op den Berg Hymetto, 
5 daar 
