PAN DE Vrree, 59 
Eadanige Philofophen , zeg ik ‚vinden niets, 
Wezenlyk fraay „ of hunner Wenfchen waardig 
dan de Natuur. Zy bewyzen echter een billy- 
ken eerbied aan *t- vernuft, naardien z 
door deszelfs vuur tevens Verlicht en 
hoopt worden; maar zy zouden wel willen, dat 
de beroemdfte Konftenaars , in plaats van ge 
Natuur te befchouwen in de Steden daar zy- 
niet te vinden is, dezelve op het Land gingen 
bezichtigen ; dat Zy daar waardige denkbeelden 
van Haar gingen haalen, en zy begrypen alle 
de voordeelen, welke en het Gemeen en zy zel 
ve daarvan raapen zouden, zo zy beurtelings 
bet penceel „ge 
mes , de halve. 
handen namen. 
„ren vreemd, mifehien Verachtel 
Dit is het gevolg van den bedorven fmaak on- 
zer CEUW; Men oordeelde ’er dus niet over in 
die tyden, toen ‘er, naar de Bedachten der bes: 
te kenners zelven, bevoegde. Rechters waren; 
om hier over te vonnitfen! Toen de Natuur niet 
verlaaten wierd „om de Konft alleen te Zoe- 
ken. Gelukkige ty 
dat eerlang weder 
Ìk my zomtyd 
YK, voorkoomen'! 
s vleie reeds den dageraad te zien, 
dwars 
den, die ik hartelyk wenfch,: 
koomen mogen, En waar van: 
Men 
y_ zelve moet de 
aange- Natuur 
