VAN DE Vriea  Ó7 
Cé Welk ik dus Vertaale;) 
Zes fterke Paarden trokken vaft 
> Metal hun kracht; 
«Een koets ten fteilen Zandber 
5 Op 5 En wyl men 
dacht, $ 
Dat zy het hachtje zouden moeten laat 
Was elk gewillig om» uit zuiver medelyden 
Met het vermoêide Vee; te voet te gaan ; 
En ’t Rytuig enkel met Zyn teiskleed te belaän, 
„Dus kloutert men om beft al kygende naar boven, 
Bezweet, en van den voer totaan het hoofd beftooven H 
‘Een Vlieg fchiet toe ‚en ‚met een vreesfelyk gebrom; 
Steekt zv nu 't eene paard,dan ’t ander; En waant,dom 
En dwaas, det zy de koets doet gaan, 
En dat dezelve buiten Haar zou blyven ftaan. 
Ten- laatften is men © 
p_den berg gefteegen; 
> Nus zegt de Vlieg ‚heb ik myn wenfch verkrees 
gen; ì 
2, Myn werk is afgedaan; Het is een meefterftuk ! 
‚ Dat men myn wysheid meer moet. danken dan 
ze ’t geluk ! 5 
en glyden ; 
ss Zulk een gevaarte zulke hoogtens Op-te dryven ! 
j, Dat anders zeker in de laapt’ hadt moeten blyven ! 
‚ Koetfier ; en Paarden, Paffagiers, ’t is m? al vers 
— plicht, : 4 
0% Bedankt my alles voor het geen ik heb veis 
MCNL, met 
„ De Snuit eener Vlieg beftaat uit twee ftuk. 
j ken; van welke het e 
é È d ER “ d 
» boogen ligt, en die beiden worden ingetrokken, 5 
sen Omtrent den hals als in een 
a bofgen, Het, uiterfte eind van 
E2 
doosje ge. 
dien Snuit 
„laa 
ene tegen het anderge. Dé Snuit 
er Vlies 
ens 
