ga VAN DE M ue. 
die uit de koomt, zichte water heeft begeeven , gaat hy naäf 
Eitjes 
koomt, 
den grond; hy heeft noch riemen, noch roer, 
zinkt naarook heeft hy het een of ander niet noodig: 
denGrond. 
En leeft 
‘Het is op den grond van ‘t water alleen, dat 
hy zyn Voedzel haalen moet; het zoude hem 
zelfs nadeelig zyn zich tuflchen de oppervlakte 
des waters en den bodem op te houden; “hy zou- 
de dus een prooy zyner Vyanden worden; Het 
is alleen in de afzondering, dat de Goeden en 
de Zwakken veilig zyn voor de aanvallen der 
Sterken en Boozen; En noch zyn zy daar niet 
ältoos derwyze in veiligheid, als zy behoorden 
te zyn; Getuige daar van onze Worm, die in 
het klein verblyf, dat hy zich zelven van Ma- 
ftik gebouwd, of in de geringe wooning, die 
hy voor zich uitgehold heeft, zo dra hy ter 
plaatfe zyner verordening gekoomen is, niet 
behoeft te vreezen, dat de Viffchen hem zul- 
len opflokken, maar geenzints veilig is voor de 
fchaaren der Kreeften. Het is op dezelfde wy= 
ze omtrent gelegen met den armen Landman, 
hy leeft afgezonderd in zyn nederige Stulp, hy 
heeft niets te maaken noch met Kooplieden, 
goch met pleitzieke Menfchen , naardien hy 
niets bezit; de Grooten hebben, om dezelfde. 
rede, geen vat op hem; Maar kan dit alles 
hem bevryden van de knevelaryen der Tolbe- 
dienden ? 
_ De Worm leeft dende dagen op den grond 
van 
