VAN-pE MOtKREKEL 93 
tand van de graft, het zy de Molkrekel zelve, 
Of zyn Wyfje, of iemand*van.zyne bloedver- 
Wanten , of vrienden. Als de gemelde Tor 
nadert, maakt men ’er jacht op; zo ’er meer 
zyn dan één, roept men hulp, en het houdt 
niet lang aan, of men krygt die. Byaldien 
men voor de meerderheid, van vyanden. moet 
wyken, zo verbergt de Molkrekel zich in die 
fchuilplaatfen, gangen en bochten, welke hy, 
ten dien einde, by tyds onder de aarde ge- 
maakt heeft, en redt zich op deze wyze uit 
het gevaar. „De Plaats, alwaar de hoop der 
Familie is neêrgelegd „ is fterk genoeg, om 
zich eenigentyd te verweeren. Men mat de 
vyanden af , men doet uitvallen terwyl men 
zich niet in ftaat oordeelt, om een geregelden, 
‚ veldflag:te waagen; men verplicht de belege. 
raars, dus, „om zelve aan. alle kanten op hun. 
ne hoede te zyn, men noodzaakt ze om hunne 
macht te, verdeelen , en men verzwakt ze dus, 
om ten_minften de overgave te vertraagen. 
Men windt, door dit alles, tyd, de omftan. 
digheden. veranderen , en eindelyk volgt dik. 
wils eene liefelyke ftilte na ‚con geweldigen 
form. : en 
os Als, de Winter aankoomt , neemen sin gi 
‚ Molkrekels het Celletje , dat hunne Eitjes Wines E 
„» begrypt, Weg, en brengen het zeer diep opleven? 
der 
