Befchry- 
ving van 
de Vloo, 
96 VAN De VrLoó 
daar tegen te begeeren ; laaten wy haar met 
aandacht zien fteekef® 1aat ons zien van welke 
werktuigen zy zich bedient, om het bloed uit 
onze aderen te trekken, en wat pypje zy ge — 
bruikt, om het op te-zuigen. 
De gemeene Vloo, die men inhet Latyn Pv- 
LEX; in ’t Italiaanfch Puttce noemt, is een 
klein Diertje van eên bruine kleur, met een by- 
na ronden kop, zes pootjes, een fpitfen bek, 
de borft bedekt met een fchild, en een grooten 
buik: haar hoofd is in zekere opzichten gelyk 
met dat van de gemeene Sprinkhaan =Zy-heeft 
aan twee zyden zwarte oogen, die rond zyn en 
fchitteren als git. Zy heeft twee kleine hoorn- 
tjes op het voorhoofd, welke zes ruige knoo- 
pen of geledingen hebben; waaronder amen uit 
den grond ziet uitkoomen een langen en ronden 
Angel, getand of uitgegroefd, en bedekt met 
wol of hair, welks punt zeer fyn en*wél ge- « 
fchikt is om te fteeken. Ter zyde van den mond 
en den angel koomen de vooifte pooten voor 
den dag, welke zich in drie geledingen toe- 
vouwen, Zy zyn met doornen of ruige punten 
bezet, en gewapend met twee haakjes, die de 
Vlooijen gebruiken als handen, om zich vaftte 
houden. Uit de Borft koomen andere pooten, 
bezet met lange en korte doornen „en eindelyk_ 
de achterpooten „ die zeer lang zyn ,„ en met 
dewelken de Vloo fpringt; Om die rede zyn 
de= 
4 
