VAN DE Vroo. 97 
deze achterpooten ook zeer fterk gefpierd: Zy 
Zyn aan het boveneinde gevlekt; de haakjes 
der pooten zyn alle opwaards gebogen; De Rug 
Van de Vloo is met zes fcheden voorzien ‚wel- 
ke denzelven fchilverachtig maaken. De Eitjes 
Van de Vloo zyn wit. Het Hart is onder het 
hoofd in de borft. 
De Vlooijen, zo wel als de Luizen, koo- Ee 
men, zegt SWAMMERDÂM, van Neeten, waar Eitjes, 
in zy alle haare veranderingen ondergaan, zo 
wel ten opzichte van de gedaante, als van de 
kleur, gelyk men dit zien kan met behulp van 
Een Mikroskoop. Men heeft hem echter ver 
zekerd, dat Leeuwenmoerx hadt waargenoo- 
men » dat de Vloo tegen het einde van den 
Zomer uit haare Eitjes kwâm > op de wyze 
der Wormên, en dat zy zich dan in een dop 
befloot , waar in zy verborgen bleef tot in 
den volgenden Maart. Swarmerdam heeft niët 
kunnen bepdalen, wat hier van ware, noch, 
of de Vloo in dezen dop de gedaante van 
Nymf of Popje kreeg. an 
Dit gekurven Diertje bepaalt zich tot de zy aazen 
Menfchen , en byzonderlyk toe de Vrouwen, P en 
de Honden en de Huiskatten. De zomerende 
herfft brengen de meefte Vlooijen voort; men 
vind ze in menigte in de neften der Rivier. 
zwaluwen. De Vloo byt, of ten minften fleekt, 
En de plaats, daar zy geftooken heeft, worde 
Tweede Stukje, G 
rood 
