VAN DE-Mrien. ror 
GMDG IED veger gek 
De M LE R: 
D: verveeling te vermyden, zich het aange- De geluk: 
naame en het nuttige te verzorgen ; aan nie. kige taat 
mand iets verfchuldigd te zyn, zich byzonder- ren, 
‘ lyk niets te verwyten te hebben, te leeven in 
eene zoete eensgezindhèid, in een broederlyken 
vrede, in eene aangenaame eenvoudigheid; in” 
Eene zuivere onfchuld; nog hartstochten, nog 
Semaakte behoeftens, nog laftige bezigheden 
nog de ongeftadigheden van het F ortuin te ken- 
nen, alle flinkfche wegen ‘te vermyden, de 
zogenaainde kloekheid, ‘die “zó na aan de fchur- 
kery grenft, af te keuren, niets te begeeren, 
| dan ’t geen men reeds’ bezit, geen grooter ver. 
maak te hebben, dan dat vermaak met Zy hs ge 
Iyken te deelen, alles te genieten, en niets t& 
verfpillen , zodanig behoorde het gedrag; zoda= 
nig de gelukftaat van den Menfch te zyn, en 
zodanig is, helaas! alleen de ftaat der Mierèn: 
Laat ons by haar te {chool gaan; Laaten wy 
daar den weg leeren kennen } welke ter Deugd, 
__en derhalven tot het geluk leidt. Zie hier dan 
nieuwe meefters, die onder nieuwe > en niet 
minder aangenaame gedaantens , ons dezelfde 
ed, les- 
ie G 3 
