“107: VAN DersMTER 
…_ leffen: zullen. geeven „ welke-ons kde, ge 
se geeven hebben. 
Gedrag Een verftandig Vader, die zyn Zoon teder- 
vaneen. lyk bemint, die, om -hem- gelukkig te maaken, 
verftandi- 
gen Vader hem zelf wil. opvoeden, en zyne Ziel verfraeijen, - 
HE zjn befpaart hem de dorheid der voorfchriften „ent 
poogt alleenlyk tot zyn hart te fpreekerns. 
Maar om zich den weg tot dat hart te baanen, 
poogt hy zich meefter. te maaken van alle de 
deuren, en_die deuren zyn de Zintuigen. Hy 
vertoont aan zyn Zoon ntet anders dan aange- 
naame. voorwerpen, hy leid hem tot ‚de Deugd 
langs eenen weg. met bloemen beftrooid, overs 
tuigd, dat, zo dra hy het vermogen haarer bes 
koorlykheden zal ondervonden hebben , hy de 
moeijelykheden, die hy mogt vinden in haart@ 
volgen „ zal overwinnen. Hy onderregt hem 
dan.niet anders dàn door fchilderyen; door 
raadzels, door zinnebeelden ;. hy doet hem door 
die middelen het‚geluk kennen, om dat hy 
hem doet zien ; en die groote “Weetentthap, 
de, Zedekunde, welke ons tot in het graf moet 
vergezellen, wordt hem, door de gezegde mid: 
delen, reeds inzyne wieg, om zo te fpreeken, 
ingeboezemd, 8 
_- Dog het is dezen goeden Vader niet genoeg 
zyn Zoon op den weg der Deugd te leiden, by 
poogt alles van hem te verwyderen, wat hem 
denzelven zou kunnen doen verlaaten; hy geeft 
hem 
DOO 
