VAN DE Mier. 103 
hem eenige Vrienden, Welke hy zorg. draagt» 
Zelve voor hem te vefkiezen:, en op welker. 
Sedrag hy met gelyke oplettenheid-waakt, als 
Op dat van zyn Zoon. zelven, 
Ô God! de-wyfte en tederfte alter- Vaderen! en vanGod 
Gy zyt onze Vader! Gy toont het ons Bim tnet. ond, 
delykften! Gy hebt ons, door Jefus- Chriftus, 
flechts twee geboden gegeeven, welken gy, van 
onze vroegfte jeugd, van onze wieg af, reeds 
in onze harten gegraveerd hadt, die namelyk 
van U en onzen Naaften, lief te hebben; Gy 
… wilt ons den laft van dorre voorfchriften- be- 
fpaaren, en brengt alle onze plichten tot twee 
wetten, welken het geen. Redelyk Menfch ber 
hoorde moogelyk te zyn te overtreeden, zelfs 
fchoon gy: die niet hadt „voorgefchreeven,: ‘Gy, 
fchryft ons een dienft voor, welke niet-anders 
bedoelt, dan om ons van de verkeeting. der 
Boozen te. verwyderen , en, door middel van 
onze gezelfchappen zelve , als ’t-ware, tot u te 
leiden; Gy {preekt weinig. tot ons, op dat, wy 
U met des te meer eerbied, aandacht, en-ge- 
willigheid hooren zouden: maâar ’t geen'gy ons 
voorhoudt is naar onze- zwakke manier van 
bevatten gefchikt; ’t Is door-middel van ‘tgeen 
ons omringt, dat gy tot ons-fpreekt, en ons 
onze plichten voorhoudt; Wy zouden zeker! 
wys ‚ deugdzaam en gelukkig worden, zo wy 
deze uwe ftemme gehoor. gaven, maar andere 
G 4 
yk 
beu. 
