Aanfpraak 
aan de 
Jeugd, en 
de Oude. 
ren. 
Io4 VAN DE MIEt. 
beuzelachtige Voorwerpen , en die onzen aan- 
dacht het minft behoorden te veftigen, trekken 
ons af, en houden ons dikwils eeniglyk bezig. 
Ach! wy kunnen u niet ernftig genoeg {mee- 
ken, & Vader, de dwaasheden uwer Kinderen 
langmoedig in te -{chikken, en hen meer te on- 
derrechten en te leiden, naar maate zy, doot 
hunne losheid, die onderrechting, dat geleide 
meer van nooden hebben. à 
Beminnelyke en fchuldelooze Jeugd , waar 
voor ik fchryf; Gy, welker treden ikk wenfch 
vaft te maaken op het pad der Deugd; Gy, 
welken uwe Ouders, die weeten;, al wat zy 
u verfchuldigd zyn „ wyflelyk poogen te ver 
wyderen van de Wereld en haare dwaalingen; 
Gy! koomt herwaards, laat ons te zaamen de 
verwonderlyke dingen hooren , die zo veele 
Schepzelen Ons, van wegen onzen Hemelfchen 
Vader, en betrekkelyk. tot onzen plicht en ons 
geluk , te zeggen hebben! Koomt ook ‘her- 
waards gy Ouders ‘zelve, en laaten wy allen 
onze Harten openen voor” de leffen der Deugd, 
en de fchoonheden der Natuur, 
Wy hebben de Byën-in alle haare handelin- 
gen gevolgd, laaten wy: even eens de Mieren 
volgen, en wy zullen ’er niet min voldaan van 
te rugge keeren. De vergelyking tuffchen de- 
Ze twee werkzaame en verftandige Geflachten 
van Infeêten zal gemaklyk te maaken zyn, als 
men 
A 
