VAN DE Marren «165 
Men tgeen men van de eêrften gelezen heeft, 
Zich in de gedachten wil herroepen, en als rie-” 
derftellen by 't geen men van de laatften leezen;, 
zal. Gy zult zelfs de Schildery van de’ Vlieg 
naaft die der Mier ophangende , en deeene met 
de andere befchouwende, het verfchil des te 
gereederzien. La Fontârne drukt dit op zilk 
eene natuurlyke, zulk eene bevallige , en waar- 
agtige wyze uit, dat elk deze fraaije Fabel van 
hem behoort te kennen; maar is ’er een onder. 
die van dezen grooten Man, welke niet elk! be: 
hoort te kennen? Een Man van zulk een eer: 
iyk en goed hart, als fyn vernuft, fraaijen 
geeft, en zuivere zeden, es 
La Mouche & la Fourmi conteftoient de leur prix , 
ô Jupiter! dit la premiere, 
Faur-il que Pamour-propre avengie les e{prits 
D'une fi teuible maniëre 2 
Quan vil & rampant animal 
A la fille de Pair ofe fe dire egal! 
Je hante les Palzis, & je m'aflieds a ta table, 
si Fon Vimmole un boeuf 
+ jen goute devant toi, x 
Pendant que celle ci, chetive & miferable, 
Vit trois jours d'un fetu, qu'elle a trainé chez foi 
Mais, ma mignone! ditez moi tn 
Vous campez vous jamais fur la tête d'un Roy, 
d'Un Empereur, ou d'une Belle? 
Je le fais, & je baife un beau fein » quand je veux, 
je me joue entre des cheveux; 
ì Je 2 
G 5 
