VAN DE M yo. 109 
al het geluk van uwen toekoomenden Echtge- 
Senoot afhangt; Ja gy ! aan wien niet alleen de 
ZOrg voor uw eigen eeuwig heil, maar dat zelfs 
der kinderen, welke God u in Zyne gunfte fchen- 
ken zal, ten grootften deele is toebetrouwd! 
Op dezelfde wyze als de Byën en de gelukki- De Mieren 
ge Inwooners van de Republiek van Prato Oes. 
‘Tromas Morus, zo Vereenigen zich. ook de 
meen, 
Mieren binnen den omtrek daar zy haar verblyf 
houden, 
zy werken en leeven in *t gemeen, en 
dit gaat zo verre, dat de zorg der jeugd zelfs by 
haar voor eene zaak wordt gehouden, die den 
ftaat aangaat ; zodra haare kinderen te voor- 
fchyn koomen » voeden zy die op met eene zorg 
die de geheele Natie b, 
U ezig houdt, en zy zyn 
zo verre af, van iets in het byzonder te heb- 
ben, dat zy haare Nakoomelingfchap zelve aan | 
het Gemeenebeft toewyden en overgeeven. Dog 
die zeldzaame Edelmoedigheid bekoort ons zo 
fterk, dat wy ons te veel haaften om dezelve op 
te merken. eN, 
Haare woonplaats is een foort van Stad, wat raare vers 
in 't lang gebouwd „ waarvan de ftraaten opblyfplaars, 
verfcheide pakhuizen Uitloopen , welke niets 
dan nuttige dingen bevatten, en ter zelfder tyd 
dienen voor eetzaalen ‚ {laapkamers, gezel. 
fchap-zaalen, enz. Dit alles doet veel eer aan 
‘t volk, ’t welk deze geffichten gebouwd heeft, 
men zou die zelfde lofpraak, inzonderheid dat 
deze 
