maär gee. 
me Maga. 
zynen, 
114 VAN DE Mier, 
den overvloed, die op den grond woor hande 
is, en brengen zo veel koren t’huis als zy ver” 
zamelen kunnen. Haare yver is dan inzondet- 
heid ongeloofiyk groot, zy weeten die dierbaa- 
re oogenblikken zeer wel tot haar voordeel te 
befteeden. Maar is ‘het waar, gelyk eenige 
Natuur-befchouwers beweerd hebben, dat zy» 
om het uit{pruiten van het graan voor te koo- 
men, de voorzorg gebruiken, om ’er de punt: 
jes af te byten, en dus het {pruitje of kiempje 
te verdelgen? Of zouden niet veel eer, de ger 
waande graankorrels -_ zonder kiempje, welke 
men in haare Magazynen vindt, Popjes of Nym- 
fen zyn, in haar tonnctie beflooten 2 
Dat laatfte gevoelen is. alleen aanneemelyk; 
en de Heer Francois Carre „ verklaart, in 
eene verhandeling over de Staatkunde der Mier 
ten, geplaatft in de Mercure de Prance, May 
1749. dat hy, na de haauwkeurigfte waarnee: 
mingen, geen {poor ontdekt heeft van die groo 
te voorraadplaatfen, die de Mieren. onder de 
aarde maaken. De yver „met welke zy. al” 
beiden, is de eenige oorzaak dier dwaaling; Mer 
heeft onderfteld , zonder in aanmerking te ne: 
men dat zy veel eeten, dat ’er een groot? 
voorraad moeft overblyven , dien zy voor de? 
Winter befpaarden, Daar zyn, in haare Hi 
ftorie, wonderlyke dingen genoeg, zonder dat 
men dezelve met onechte verhaalen ‚en onbe 
wys- 
