VAN DE Mier. 137 
Over het water in Werpen, >er dan op gaan zit- 
ten, en met dit zwakke vaartuig dezen Oceaan 
Overvaaren , roeijende met haar pootjes ; die 
aan beide kanten over het ftrooitje hangen, als 
met riemen voort, tot dat zy aan de andere 
zyde van de kom gekoomen , boven op haar 
ftrooitje klimmen, en verder tegen den rand op- 
klouteren. Ik weet niet, zeg: ik , waar ik dit 
geleezen of gehoord heb; maar ik weet wel, 
dat het eene Vertelling is van den zelfden aart, 
als welke die Reizigers dikwils doen ‚ die mis- 
bruik maakende van de Goedhartigheid en 
het vriendelyk Vertrouwen hunner Toehoorde- 
ren, meenen, omdat zy van verre koomen , ftraf- 
feloos te mogen liegen. Verder zal men zich ‚om 
„ de Mieren te weeren, met goed gevolg be- 
" „ dienen van ’t fap van Porcelein , gemengd imet 
3 Azyn,of enkel met Afchen Zout ‚ dat men 
„‚ aan den voet des boqms zal werpen ; Uyens 
„ geftooten met oude Reuzel, zullen ook Won- 
„‚ deren doen” 
Daar zyn verfcheide middelen om de Mieren- en te vers 
neften te verdelgen; werp daar een brok onge-delgen £ 
lefchte kalk in, en daar water boven op, of ftort 
er Terpentyn-oli, of Wiyn-moer in ‚ of Oly 
van Olyven of van Nooten; of wel, neem het 
geheele neft ‚ met drie of vier fteeken van de 
fpade op ‚en werp het in 't water. 
Men belet de Mieren den toegang tot de win. 
Ïs kels 
ofte wege 
ren ? 
