246 VAN DE MrerenN-Leeuwi 
isde Menfch 5 de fchuldige en bedorven Menfch; : 
De Voorzienigheid fchynt hierom den Menfchi 
zelven, (en dezen alleen onder alle Dicren) 
de zorg, om zyne al te groote vermenigvuldi- 
ging voor te koomen, overgelaaten te hebben; 
Zy voorzag, dat onze Dwaasheid en Verkeerd 
heid zo verre gaan zoude; ja Dwaazen en Ver- 
keerden „die wy zyn, wy ftellen daar helaas 
niet dan al te veel middelen toe in ’t werk, 
Wy hebben geene vyanden onder de Dieren noo- 
dig, die ons opeeten en verdelgen, wy doen 
het malkanderen ‚ wy doen het ons zelven. 
Zyt gy, voldaan, onbillyke Vitters! over het 
Vonnis , dat gy over u zelven hebt geveld? 
Dog, zoudt gy ook begeeren, dat alle andere 
Dieren even buitenfpoorig en redeloos geweeft 
_ waren, en dat de Schepper dit voorziende, 
_ Maar neen! Hy zoude dan het Vee „’t welk door 
hunne natuurlyke ingeeving alleen geleid wordt, 
“t welk geene vryheid van verkiezen of werken 
heeft, kwaade , verderfelyke , onwaardige 
neigingen gegeeven moeten hebben. —= Of 
tot welke andere onnatuurlyke voorzorgen wilt 
gy de Voorzienigheid bepaalen? Een Vorft ftelt 
zyn roem in de menigte zyner Onderdaanen; 
hy, ‘zoekt het getal der Levenden op alle moo- 
gelyke wyzen te vermeerderen, (want leeven 
is op zich zelven reeds een geluk) en gy zoudt 
isfchen, dat God, om aan eens Ae Ee 
5 
| 
Í 
