vAn De MIEREN-LEEUW. 153 
Die vangft is aangenaam om tezien, het ein- 
de is treurig, maar het is noodzaakelyk , mEN 
moet zich aan dat denkbeeld gewennen. De 
Mier, en andere kleine kruipende Gekurvenen, 
zyn de prooijen van den Mieren-Leeuw, gelyk 
het Lam, het Paard, de Menfch zelf, die van 
den Leeuw , den Beer, en andere Roofdieren 
zyn, als zy dezelve of niet ontvlieden, of niet 
Overwinnen kunnen. 
__pe Mieren-Leeuw brengt de lyken der Ver- Gereed. 
Dagenen buiten zyn verblyfplaats, zo dra hy ze fchappen. 
heeft uitgezoogen, want hy wil niet dat deze 
Verblyfplaats ergens door verdacht is. De 
Heer Povrarr, Schryver van een zeer fraaije 
Memorie, daar wy dit geheele Artikel uit ge- 
trokken hebben, gelooft, dat de Hoorntjes van 
dit Infe&t ter zelfder tyd niet alleen Knypers, 
maar ook Pompen of Spuiten zyn; en hy geeft 
ser deze teden van, om dat hetzelve noch An» 
gel, noch Snuit heeft, en dat het evenwel ze- 
‘ger is, dat het al de vochten vanzynRoof uit- 
zuigt, naardien het, korten tyd daarna, zicht- 
baarlyk grooter wordt, en dat die Prooi, als 
de Mieren-Leeuw dezelve buiten zyn kuiltje 
gebracht heeft, tot ftof in malkander valt, zó 
dra memdezelve met den vinger aanraakt. Daar- 
enboven, waarom zoude dit Diertjej aagen, by- 
aldien het geen voordeel hadt van zyne jacht; 
of zich niet-met het gevangen Wild voedede 2 
RS De 
