van DE Mor. 157 
DE MOT. 
e Mot leefde, voor dat wy Stoffen had- pe Mot 
den , ongetwyffeld niet dan in het Wol leefde 
en Dons der Dieren; Maar zy, bevondt zich he Wot 
zo wel inde Stoffen, die wy voor haar gemaakt of Dons 
hebben , dat zy geen ander verblyf meer verkieft. me canan 
Het isiets aardigs te zien voor een Aanfchouwer, 
die ’er geen belang in heeft, dat is te zeggen, 
voor een Menfch, die gelukkig genoeg is van 
geen Kleerkamer of Meubelen te bezitten of 
te behoeven, welk een fellen oorlog men gefta- 
dig tegen de Motten voert, en hoe deze, niet 
tegenftaande die onophoudelyke aanvallen, ge. 
ftadig echter het veld behouden, en zich in de 
Stoffen blyven handhaven. Miffchien zal men 
oordeelen , dat zy uit medelyden en menfch- 
lievenheid haare overwinningen niet behoor. 
den te achtervolgen, en onze koftbaare Klede=, 
ren en Tapyten te verlaaten ; Maar waarom: 
hebben zy, die zo byfter klaagen, dat hunne 
Meubelen en Stoffen van de Motten bedorven 
worden , zo veele Meubelen en Stoffen? Zy 
zouden vryer leeven, zy zouden gerufter, zy 
zouden gelukkiger zyn, als zy ’er minder had- 
den, en Zy zouden als dan de Motten gemak- 
lyk verdryven kunnen, Het fchynt dat God 
on 
