166 VAN DE Lu 
Is. 
tievogeltje in de hunne. De adel is nog har- 
fenfchimmiger dan dé fchoonheid, Een Luis 
wordt geboren, groeit, teelt vo 
8elyk een Byë, gelyk een Kapel 
Ort, en fterft, 
s by wykt de- 
zelve nergens in; God heeft aan het een en 
ander foort van deze Dieren een- even teder 
En verwonderlyk maakzel gegeeven, en zoda- 
nig als het naar de bepaalde oogmerken hunner 
verordening moóeft wezen, - 
en Lelyk, Men moet echter erkennen, dat ‘er Wezens 
Zyn ‚ welker Evenredigheden, zonder dat zy 
volmaakter zyn dan: diesvan ‘andere’ Wezens, 
onze zinnen op een aangenaamer Wyze aandoen, 
en ’tje billyk,' dat wy deze voortrekken; Dit 
\ ds zelfs het oogmerk der Natuur, zy heeft gee- 
ne tegenftrydige Schepzelen- gemaakt, geene te- 
geriovergeftelde hoedanigheden willen vertoo- 
nen, dan om de eetedoor de 
MEE ‘to doen affteeken ;’ wat 
andere des te 
zouden haare 
Schilderyen zyis, zo dezelve geene fchaduwen | 
of _diepzelen ‘hadden 2 Zy zotden het gezicht 
vermoeijen, zy Zoudeneerlang verveelen. Wat — 
zoude een altoosdaùrende dag voor ons wezen? 
Hy zoude ons-beletten de waärdye van het licht 
te bemerken 5 Wy zótuden- dese 
heid niet kennen, où dat wy het 
zouden; Dat zelfde oogmerk is hi 
fs aangenaam: 
nimmef miffen 
et, ’t welk de 
Natuur inhet ver (chilfend woorkoomen der Die- 
ten bedoelt; Läaten sy “dan het fraatje boven 
- 
het 
