van Dier Luis 167 
het lelyke verkiezen, gelyk wy den dag boven 
den nacht beminnen, maar laaten wy niet den- 
ken, dat de wezenlyke en innerlyke waarde ZO 
veel verfchilt als de uitwendige vertooning. 
“Wy mogen met meer vermaak een Byö dan De Luis 
A PS verwekt 
gen Luis befchouwen, om dat de Byë een aan- „fkeer. 
genaamer en nuttiger manier van werken heeft, 
en om dat de Luis ons niets dan haveloosheid, 
elende, en fmart onder het oog brengt, maar 
wy moeten ons over de laatfte niet minder 
dan over de eerfte verwonderen , want zy heeft, 
even als de Byë, alles wat zy hebben moet, 
om onze verwondering op t@ wekken. 
Dit Infeêt, ’t welk ten naaften by moet fter- raare eene 
ven daar het geboren is, ondergaat geene paarige 
Luifterryke Staatsverandering , het krygt noch “** 
vleugels, noch eenige andere middelen om op 
gene aanzienlyke wyze te reizen of te verfchy- 
nen; Maar, om die zelfde reden, is *t ook niet 
“bloot gefteld aan de gevaaren, die andere Ge: 
kurvenen in hunne Gedaante-wiffelingen loo- 
pen, ook heeft het minder vyanden te vree- 
zen; alles koomt derhalven op één uit. 
De Luis koomt uit haar Ei te voorfchyn in 
dezelfde geftalte, als zy haar geheele leven bly. 
ven moet; Zy groeit alleenlyk ‚ en haare ges 
flalte wordt grooter ; hier in gelyk aan den - 
Menfch, dien zy dikwils zeer veel plaagt, en 
wien zy-zomtyds zelfs het leven kan beneemen. 
ie La Re Zo 
