180 van DE Prarrurs 
berifpelyk en ftraf baar te Zyn, om dat dezelve 
een recht op een gedeelte onzer bezittingen on- 
derftelt, ° welk geen plaats heeft „en daar: 
enboven om dat het wraak is, en dat het nooit 
VIJ flaat zich te Wreeken, zonder eenig nuttig 
einde te bedoelen. Men ziet in deze wraake 
zelve ondertuffchen » hoe diep de Natuur het 
denkbeeld van de verplichting, om Ongelukkigen 
eenigen onderftand toe te fchikken, alter men. 
Meenen dien Onderftand met recht te kunnen 
vorderen; In plaats van dat recht te Onderzoes 
ken of te betwiften » laaten Wy ons, van 
onze vroegfte jeugd af‚ tot Weldaadigheid en 
barmhartigheid &eWennen, “laaten Wy de zaa- 
den dier Deugd, welke de Natuur zelve in on- 
ophouden, door het Menfchelyk geflacht , naar 
Onze vermogens, wel te doen, en Onze meer- 
derheid boven de Dieren toonen door meerder 
geluk rondom ons te Verfpreiden. Ir hoop 
Boed is, of dat het ten minften moogelyk is 
hem Zodanig te maaken. Dat men de Voor- 
fchriften, welke ver{cheide astenswaardige wys- 
Ei BEE 
