„WATER VLOO. 187 
geen dit gevoelen waarfchynlyker maakt, is; 
dat, zo dra zy dezelve geworpen heeft, ment 
eene menigte. witte Diertjes by haar ziet, wel 
ke naar haar gelyken, en, even alsde Water- 
Vloo zelve, geene andere gedaante-wiffelingen 
behoeven te ondergaan, dan die van groeijing 
en waschdom. Als zy van vel veranderen, za 
blyft de afgelegde huid de gedaante haars lis 
chaams zo net behouden, dat men dat looze 
wel voor het Diertie zelve neemen zoude. : 
De Watervloo, teelt in zommige jaaren zO die het 
verbaazend voort, dat de Poelen en Maeras- ft GEN 
fen, daar zy in leeft, daar mede bedekt zyn; 
Gelyk haar kleur hoogrood is, zo meent het 
Volk, ’t welk altoos geneigd “is om het wonr 
derlyke en inzonderheid wonderlyke als dat 
hun tevens vrees kan verwekken te gelooven, in 
zodanige jaaren doorgaans ‚dat het Water bloe: 
dig is, het geen hun de grootfte rampen fchynt 
te voorfpellen? 
Et cette allarme upiverfeile 
Eft ouvrage d'an Puceron! 
vaak Is een Vloo, dat arme kleine Beefts 
Dronfchuldige oorzaak van dien fchrik geweeft | 
Op eene dergelyke wyze ten naaftenby kaft 
then die bloedregens verklaaren, welke zome 
mhige Hiftoriefchry vers de zwakheid gehad heb- 
a ben 
