244 „ET HaArFTs 
„ terleidingen zoeken; Thans befluit ik uit het 
„ daalen der zonne, uit het afneemen haarer 
» warmte, en uit de bleekheid haarer eertyds 
» fchitterende ftraalen, dat de Natuur aan het 
» bezwyken is. In minder dan honderd; mis- 
» fchien in minder dan vyftig of dertig, minuu- 
ten zal de Waereld in eene naare duifternis 
s begraaven worden. Helaas! myne kinderen 
en vrienden! Ik erken al ftervende, dat ik 
» my met de hoop op de onfterflykheid gevleid 
„ heb. Hoe veele geflachten zag ik geboren 
» worden en omkoomen! Hoe veele gevaaren 
ben 3 ik ontworfteld! “Ik meende dat de Na- 
» tuur en ik beide onverderflyk waren. Wat 
„ heb ik niet al gedaan in die bedriegelyke hoop { 
Welke prachtige gaten heb ik niet uitge- 
„‚ hoold, in de verwachting, dat ik myne on- 
„ deraardfche wooningen nooit verlaaren zoude! 
‚ Wat heb ik my veel op de fterkte myner le- 
„ den, en de vaftheid myner vleugelen laaten 
‚ voorftaan ! Had ik, wanneer ik die vergeleek 
„ met de leden en vleugelen van het tegen- 
„_wootdig geflacht, geene reden om te denken, 
„dat ik het zelve overleeven zou? maar de 
„ Zon vergaat zelve, en de Natuur met Haar,’ 
„Myn dood voorfpelt het einde der waereld; 
„„_Ík heb lang genoeg geleefd voor de Natuur 
„en mynen roem. Niemand myner Nakoo- 
3 me- 
