DE AARD-woRM 967 
te kleeden, en onderworpen aan duizend an- 
dere laftige behoeftens, welke de gevolgen dier 
noodzaake Zyn. 
Jos met rampen overlaaden, Job op den Wyze van. 
oever van het Niets gezeten, zag de nietigheid an 
der ondermaanfche Zaaken van veel nader by,en Saro» 
en veel duidelyker , dan Saromo dezelve Da MO. 
derhand zag van het toppunt zyner Grootheid. 
Salomo ziet, op zyn Throon, waar van hy 
alles poogde te verwyderen, ’t geen hem ver- 
byfteren konde, dat wy gebruik moeten maa- 
ken van de onfchuldige geneugtens , welken 
ons de Schepper aanbiedt; Job op zyn mift- 
hoop, van alle kanten door de fchaduwen des 
doods,en de yffelykhbeden van het Niets omringd, 
ziet niets dan droevige voorwerpen. Hy noemt 
de Aarde zyne Moeder, de Wormen zyne 
Broeders. Job is treffender , maar Salomo 
fchynt betef te zien; ’ Is evenwel in zommige 
opzichten waar, dat de Aarde onze Moeder is, 
dat de Wormen onze huis- en tafelgenooten, 
onze Broeders, onze Kinderen zyn, want zy 
worden in ons geboren , zy leeven daar > en 
wy worden eindelyk hun voedzel; Wy voeden 
ze met onze zelfftandigheid na onzen dood » 2e- 
lyk de Pellikaan in de wildernifen haare jon- 
gen met haar vleefch voedt. 
_ De Aárp-worm, of Pier, welke men ook De Pieren, 
» Lum- 
IN 
