43 VAN De KREKEL 
welvoegelykheid, zich in den dauw te baat” 
en ‘er zich mede te voeden, dat is het gel®” 
kig lot van de Krekel, Het einde van dat5, 
lukkig lot, zal men my tegenwerpen, is W 
honger te fterven; Hier op zyn twee antwo, 
den te geeven, waar van het een niet het \ 
ftandigfte is. Wat verfchilt het hoe men (tel? 
mits dat men vermaakelyk geleefd hebbe? 
ander is, dat ’er onder -de-Dieren, zo min ® 
onder de Menfchen , weinigen zyn, die W 
honger fterven , en dat het geflacht der Krek” 
niet meer bloot {taat voor ditongeluk, dan 
onze. k s ® 
„Opde “> Gy! Gunftelingen der Natuur , diedik® 
Berent: van den dauw leeft, die zingt gelys de Krelf 
die ons vermaak gelyk zy, en welken wy @ 
de wreeêheid hebben van even eens als, haafs 
verlaaten, als gy niet meer zingt, vreest} 
gebrek ; ’t welk uwe laatíte dagen dreigt! # 
gy uwe zugt voor de vryheid, uwe drift v 
de weetenfchappen , niet kunt overwinnen,h 
niet de eerfte, kweekt de laatfte ; Maar 
het altoos te kunnen doen, onttrekt u he 
„woel der Wereld, en leert u met weinig t&% 
helpen: De ftilte ; de fpaarzaamheid-, @ 
maatige maar geduurige arbeid, zyn zo 
uwe vermaaken , als middelen van bell 
Weeft met dit alles de befchermers der D& 
van den Godsdienst, van_de Menfchelyk} 
