voortkoomt , ’t welk zomtyds tedere 00 
sa VAN DE KREKEn 
heid hebben van het zuiverst wit glas, en wel 
van ter zyde te zien alle de kleuren van d á 
Regenboog vereenigen. In het binnenst 
de Krekel, en ter plaatfe, die tegen de d 
letjes overftaat ‚ heeft de Heer pr ee 
twee groote fpieren gevonden, elk van well 
een bondeltje of bosje is van een za 
getal rechte vezels, losjes de een op de an 
geplakt; zy dienen om de nabygelegen de 
in. beweeging te brengen, welke gefchud, 
fterk bewogen zynde; een weerklank ma 
op de twee vliezen, en dus alle de Echos 
de buitenfte holligheid doen medewerken, wd 
uit dat eenftemmig, maar doordringend ge 
kwetst. Het bewys, dat dit de wezenlyke we 
tuigen der ftem in de Krekel zyn, is, dat 
Heer de Reaumur ’er eene ontleed hebbe 
naderhand de fprieten, daar wy van {preekt 
met een fpeld zachtelyk bewoog, waarop dé 
Krekel, nu al verfcheide maanden geftorvé 
nog een klein geluid maakte in die wyze h 
waar aan de wonderkens. niets fchynen te 
ten. De Holligheid, welke zo tedere 
dierbaare deelen bevat, is overdekten zo 
dig geflooten met twee fchaalen, welke 
4 cf 
gefheeden, het zogenaamde Moscóvifthe cu 
vert, Daar zyn twee foorten, het eéne heet V 
aaniche, en het ander Moscovif:he ‘Talc. Steene 
