DE LEEKRAB EN DE KREEFT. 127 
noodlottige vryheid heeft 
zedelyke Wereld in de war 
les t'onderft boven te werpe 
De Volkeren, die de oev 
der Zeën be 
toegeftaan, om de 
te brengen ‚ en al 
n. 
ers der Rivieren en pe Pooten 
der Kreef- 
Woonen, hebben langen tyd verze- on groeie 
kerd, zonder dat men hen heeft willen gelaoven „jen weder 
dat als een Krab of Kreeft 
een haarer groote 2» 
Pooten of armen wierd afgebrooken , dezelve 
Weder een Anderen in de plaats kreeg ; Men 
Weigerde hier geloof aan te geeven, om dat 
het alleenlyk door gemeen Volk verzekerd 
Wwierdt. Die beweegoorzaak van ongeloovig- 
beid, of diever van wantrouwen „is zeer billyk 
e andere die meer. 
En goed, mits dat ‘er een 
der grond heeft, bykoome; maar op haar zel- 
ve alleen is zy: niet 
gchoeg, Het Volk; de 
goede cenvoudige Lieden die alleenlyk onkunr 
dig en dom zyn, om dat de q 
wingelandy der 
geenen, die zich bunne Meerderen gelooven, 
hen zodanig gemaakt heeft, bedriegen zich niet 
altoos. De herhaalde Waarneemingen van den 
Heer de Reamsmur en andere Geleerden beves- 
tigen, dat als-men eene Kreeft, na haar een 
poot te hebben afgenoomen , wél voedt, zy 
eene andere in de plaats krygt, welke allengs 
aangroeit en grooter wordt » tot dat zy om- 
„trent met de vorige gelyk is „en dezelfde groots 
„te ten naaften by heeft, als die 
ì » welke is over- 
gebleeven. Ik geloof echter ‚ dat als men haar de 
bei- 
