als zy in 
hetgelid 
zyn afze- 
brooken, 
Aanmer: 
kiag over 
Gads wy- 
ze fchik- 
kingen, 
128 DE LEEKRAR, EN DE KREEFT. 
ï 
beide pooten te gelyk ontnam ‚ zy niet zoude 
kunnen leeven, om dat haar als dan de werk” 
tuigen ontbreeken zouden ; om haar voedzelt# 
vatten, 
De plaats , alwaar de poot moet afgebro0® 
ken worden, om gemaklykft weder uit #@ 
groeijen , is ‘die van deszelfs aanvang of naaf 
aan het lighaam ; Dit is eene inkeeping, 4 
waar dezelve met een dun draadje, en als mét 
niets fchynt vaft te zitten. Als men dezelf 
verder afbreekt, heeft de Kreeft de voorzofë 
van zelve de breuk te vernieuwen , en daar té 
plaatfe te brengen „als men haar de vryheid 
daar toe laat, ont dat Zy weet, dat de aangrod 
als dan beter voortgang hebben zal; De klein 
pooten , welken. wy gezegd hebben alleeniyk 
tot de voortgaande beweeging van het Dier té 
dienen, groeijen insgelyks weder aan; als zin 
afgebrooken worden, maar moeijelyker, end? 
xede dezer fchikking fchynt te wezen, om daf 
zy minder gevaar loopen van af te breekens | 
want de Goddelyke wysheid heeft op alles acht 
gegeeven , en de minfte kleinigheid-ontfnapt 
“haarer voorzorg niet. Om diezelfde rede gadt 
«de {taart van de Kreeft, die fterk is, en wel 
vaft zit aan het lighaam, daar-niet ligtelyk VP _ 
dos, maar als men "er denzelven imet geweld 
affcheurt, groeit hy niet weder aan; en, d? 
Kreeft fterft, Ï Al 
: 
eN 
