VAN DE OeEsTER 14 
» is het nog in dien 
» Natuur ons 
» blyken haar 
» Zelve geeft, 
eerften ftaat) ’t welk de 
… OI onze. geboorte ftraks met 
er liefde te vergezellen, met de- 
3 Welke verwoeftingen maakt gy- 
» lieden niet in het Heelal, om u van kleede- 
»» Ton te bezorgen, en u Lyf-fchutzels toe:te. 
» EISenEn, welke de Natuur voor ons Dieren, 
» alleen Semaakt hadt. Welke vermoeijingen, 
„ZOrgen, arbeid koft dit alles nog daarenbo 
ven voor,u zelven, en hoe deerlyk flooven, 
»_de meeften uwer, om zich van de noodige 
HIOMEEEE A9 MROEKEES SAE een nuctelooze eh 
» Zelfs lastige pracht te voldoen! Hoe zuur is 
my. dikwils myn werk gevallen, en hoe 
>Ímartelyk was het my te zien, dat myn 
»_ Vrouw, zulk, een groot gedeelte van myne 
» geringe winstjes aan klederen voor haar ef 
„ onze kinderen verfpilde, welken zy of ges 
„ heel niet, of ten minften nict zo kostbaat 
» noodig hadden. Ik kan nu. weinig van plaats 
» veranderen, maar ik ben van dien lastigen 
5 arbeid» ontheeven ‚ daar ik. voorheen ondet 
» kromde, en welke my voor alle uiterftens 
‚… van hitteen koude, van nat en winden bloot 
3» ftelde, en--my zelfs «als villcher belettede 
» den nacht, „welken de Natuur voor myne 
» rust gefchikt hadt, daar aan nd 
e wyen. Wat 
onze Wooningen betreft, daar in hebben wy 
m zekerlyls oneindig boven u voor uit. De- 
Zele 
