Voorttee. 
ling. 
me VAN DE OE s T Eri 
met een wysgeerig oog befchouwen „ verto0” 
nen zy ons een fraay zinnebeeld, dat naamelyk 
van een wyzen, die, wanneer hy niet in ruime 
zee kan vaaren, dat is te zeggen, als de Fortuitt 
hem niet begunftigt, of zelfs onthoudt het geel 
zy hem billyk verfchuldigd was, „ zich deswe 
» gen ligtyk troost, zich in zyn eigen deug 
» bewindt, en zich zelven geniet in eenearmo® 
» de, welke hy eerwaardig weet te maaken. 
Virtute me involvo, prebamque 
Pauperiem fine dote quzro. 
HORATIUS Libr, III, Od, XXIX. « 
Ja zulk een Wyze, gelukkig in zich zelven ‚be 
geert geene fchatten, dan om anderen gelukkik 
te maaken, 
Tegen de maand van May werpen de Oef! 
ters haar Schot of-Lil, een taaye Iym- of lié’ 
ver lil-achtige zelfftandigheid , waar mede & 
meefte visfchen haare eitjes befmeeren ‚om 
te fprecken, of met de welke zy die werpen: 
om ze aan malkanderen te doen vast hangen: 
men kan dit duidelykst in het fchot der Kik 
vorfchen zien; Dit Lil hecht zig vast aan 
1 
« … « «« Refigno, que dedit, 
| 
=Rotfen, aan Steenen , aan oude Schelpen ; M&” 
kan dit Lil zeer gemaklyk onderfcheiden van 7 
kleine Eitjes , waarin men ‚ met behulp Nl 
het Vergrootglas , de Oefters met haare fch?% 
len reeds geheel geformeerd ziet, In 
PL) 
