270 VAN DE OEsTE Rs 
» en men haalt ze ftraks naar boven. Schoof 
» deze Duikers zomtyds meer dan zeftig voe“ 
» ten diep nederdaalen, verzekeren zy echter: 
dat het zo licht is in de diepte, en dat men 
» daar zo klaar zien kan, als op de oppervlak 
» te. Zodra zy op-den grond zyn, loopen 2 
» rondom op het zand, haatende de Oefers 
» van boven de (leenen en de punten der rot 
» fen weg; Men begrypt liguyk, dat zy put 
» werk altoos met allen moogelyken {poed ver 
» richten, wfant zy-hebben geen tyd te verlië 
» zen, de befte Duikers blyven echter eer a 
» uur onder water, maar de meeften- kunne 
> het niet langer dan een Quartier uurs uichol” 
hd 
’» 
’ 
» den. Op zommige plaatfensbedienen: zy zi 
» om teademen, vaneen Sponsje met olie doof” 
s> trokken, en aan den arm vaft gemaakt daf 
» Zy van tyd tot tyd met de neus of mond? 
„ lacht uithaalen ; Op andere plaatfen gebr 
2 ken zy daar noch olie, noch iets anders 10&_ 
» Zy houden-hun adem alleenlyk in, waar 2% 
» 7 zich, van hunne vroege jeugd af, gewel” 
s nen. Jonge, fterke, en gezonde Liede 
» Zyn daar beft toe. Voor het overige 2}® 
» deze arme menfchen aan groote gevaar? 
» bloot gefteld: want, behalven de “zwarigbe: 
» den van al te diep-in de zee neôr terdaale®” 
») Van hier of daar, aan- een Rots te blyver 
» hangen, van zich te verminken door ftoot 
EL 
wv 
Ed 
Ren 
