204 DE ZEr-Scuurm-VisecH. 
»» aan het Wyfje, en die verknochtheid boe 
» zemt hetzelve moed in. Als het Wyfje 8% 
s kwetlt is, koomt het Mannetje t'haarer bul 
»» Pe toefchieten, daar het Wyfje integend 
» wegvlucht; zodra zy bemerkt, dat het M2 
»» Detje een wond ontvangen heeft. De 
» Dieren hebben de gewoonte twee aan twe? 
»_te gaan. |Orpranus (*) zegt in zyne Habit 
„3 ticon of gedicht over de viffchery „ dat me» 
» om een Sepia te vangen, noch vifchzorfs 
» noch net van nooden heeft, maar dat mel 
> flechts cen Wye, aan een koord, door hé 
> water behoeft te trekken ; want van hot 
» verre het Mannetje haar bemerkt , loopf 
» het aanftonds na haar toe, het geen den Vis 
» fcher eene gemaklyke gelegenheid verfchafts 
» om hem te vangen.” Men-zou- de Manne? 
ten naaften by op dezelfde wyze vangen, al 
zy. Viffchen waren, en de Vrouwen zouden gé* 
ij meel 
(*) OPPIANUS; Een Griekfch Poëet van de elfdt 
eeuw, heeft ook een Gedicht over de Jecht ge 
maakt; Hy boodt die beide Werken den Keizer CARA” 
“CALLA aan > die ’er zo over voldaan ‘was; dat b7 
hem de waarde vaneen goude Franfche Ktoon deed? 
“geeven voor yder vaarsz van waar men gelooft, dat 
de Vaarzen van Oppianus den naam van gouden vaal” 
zen gekreegen hebben. Hy flierf aan de Peft, die i 
zyn Land woedde, in den ouderdom van dertig jas 
zen, ane 
