Eene ar. 
dere uit 
ZADIG, 
Boó DE ZeER-SecHuim-Visci. 
» fchien biedt ‘er zich in het vervolg wel eend 
» Eene gelegenheid aan, oi u te toonen, dab» 
ss wy het gemelde voordeel van meerde 
» liefde en flandvaftigheid al niet hebben mog 
» ten, de Natuur ons hieromtrent genoeg, fchê 
» deloos gefteld hebbe , door ons- een bit 
„ liefde en meer edelmoedigheid te fchenken- 
» Eenigen tyd daar na was hy met zy" 
» meefteres op den oever der Zee , dezelvê 
» was ftil, en men zag daar veele Zeeefchuim: 
» viffchen zwemmen. Hy hadt ’er een Wy£: 
», je vanlaaten vangen; Hy lag het op den kant 
» van het water; Haar mannetje, * welk haëf 
» met ongeruftheid zocht, kwam zich vrywi: 
» lig werpen in de hand van den Viffcher, di 
„haar hieldt; Hy neemt het mannetje op & 
» laat het wyfje los, het welk op het eig? 
„oogenblik , en zonder eens haar hoofd ® 
» wenden naar den ongelukkigen , die zië 
s‚ voor haar hadt opgeofferd, zich aan een af 
» der mannctje overgaf. — Wel nu, zeid? 
de gewrooken minnaar, geeft myne Sepiâ ® 
uwe Mofch niet met woeker weder 2” 2 
Ik hoop dat de fchoone Sexe het my sie 
kwalyk neemen zal, dat ik hier nog eene and 
re hiftorie byvoege uit Zapra, daat 
ftraks van gewaagde; Het is aan den Heer de 
Vorraire, dat wy dezelve verfchuidiën 
zjn, en zo “er misdaad in fteekt, verweer 
ej 
