DE ZeEE-Scuim-ViscH. 209 
» leeven; aldaar, Íprak hy tot zich zelven, 
5 leeft een recht Wysgeer geruft, en gelukkig, 
» by is niet bang voor de Mannen ‚ en Zyne 
> tederhartige Bchtgenoote koomt hem de neus 
» niet affnyden, 
Per tyd toe, dat men de jonge Me kenmer. 
re 
achten voor de verach 
telyke laffernyén „en hog teer voor de’ mis. 
dadige konftgreepen, welke tevens de fchand- 
Vlekken der Natuur en der Liefde zyn; Ter 
tyd toe, dat men den Jongelingen zal leeren, 
dat de Liefde levendig en kiefch, maar zonder 
Zwakheden wezen moet; Tot dien tyd toe, zeg 
Ìk, zal de een ende andere Sexe grove fou= 
ten begaan , en zich groote onheilen op den 
hals haalen. à Re 
L'Amour eft un etrange maitres 
Heureux , qui peut ne le connoitre 
Que par recit: Lui, nì tes coups! 
» De Liefde is een wonderlyk meefter ! Ge. 
» lukkig Hy, die hem of zyne ftreeken niet 
» dan van hooren zeggen kent! 
» De Heer Lvonner, in zyne aanmerkingen Da me 
» over de Godgeleerdheid der Infe&ten, (Rr ones 
» ologie des Infeêtes) van den Heer Less rn; 2ephpien 
» fpreekende van het Syftema der Natuur, vol- 
» gens de rangfchikking van LINNaus, zegt „dat 
Derde Stukje, (6) » bet 
\ 
