ke 
VAN De Krxvorscm 235 
De eytjes der Kikvorfchen gaan eerst naar Eytjes. 
den grond van 't water, en koomen vervolgens 
weder boven, dryvende op deszelfs oppêrvlakte; 
Zy zyn al 
le mee Eene Iymachtige ftof aan mal 
kander vastgehech 
elk het wormpje zit, dat men | 
: Naar maate het fterker wordt , retards. 
ZWigt het een Weinig van dit Lil of Slym , waar- 
door het nieuwe krachten krygt; Het wordt 
ongevoelig grooter, en het neemt in omtrek 
tevens en in zwaarte. toe, naar maate het lil 
vermindert, 
Dit Lil wordt eerlang flechts een Derzelver 
dunne wolk, waaruit de Tetard van tyd tet tyd #°°7- 
te voorfchyn koomt, om het zwemmen te be= | 
Proeven, omdat hy in deze eerfte tyden flechts 
zeer zwakke middelen heeft om zich in het wa- 
ter op te houden; Hy heeft maar zeer kleine 
vinnen, (Zie Fig. 20.) Dezelve grocijen allengs zi. vr. 
aan, en de dunne flof, de wolk, daar hy zich fig-zo. 
in verhoudt, wordt in dezelfde evenredigheid 
nog al fynder en ylder, zodat dezelve geheel 
weg is» tegen den tyd, als-de visch die. niet 
meer noodig heeft. De Natuur is een tedere 
en verftandige moeder; Zy geleidt op dergelyk 
eene wyze alle haare kinderen, atic levendige 
Schepzelen, als met de hand, ter tyd toe, dat 
zy alleen gaan kunnen, Eerst houdt zy ze, om 
zo 
