KIVrER-PoryPen. I5 
» in eene fchuldelooze 
gerustheid in zynevel- … 
» den weidde, te facht 
en, te villen, en te vere 
»» moorden, en die weerlooze lammeren, die 
» hem zo dikwils, als hunnen weldoender en 
» befchermer, de handen gelekt hadden’, met 
_» Zyn wreeden mond te verfcheuren, ziedaar, 
» 2C3 ik, wat een menfch, de eeríte reis, dat 
» by dus de menfchelykheid verzaakte, en zy= 
» he oorfpronkelyke zuiverheid’ verliet > Ode 
» tuurlyker wyze moest gevoelen.” 
Laat ons hier by in het voorbygaan aanmerá 
ken, dat de menfch zekerlyk zachtaardiger zou- 
de zyn, zekerlyk meer menfchelykheid., om 
zo to fpreeken , hebben, gezelliger, vriende- 
lyker wezen, en gezonder leven, indien hy niet 
anders, dan-planten en gewasfen: nuttigde. Maar 
in weerwil dier voordeelen , in ‘weerwil dier 
welfpreckende redeneering , van dat roerend 
tafereel van Plutarchus ‚zoude het onvoorzich. 
tig zyn het gebruik van vleefch volftrekt alge: 
geen te verbieden , en inzonderheid hetzelve 
eensklaps te willenaffchaffen. — Maar laa, 
ten Wy tot onzen Herder wederkeereu. 
Na dat onze Wysgeer hem de bygebragte 
plaas uit Plutarchus hadt voorgelezen, wierde 
hy week, ftortte-traanen, en Zwoer, dat fchoon 
zelfs zyne Schaapen de Natuur der Pol 
ypen 
hadden, en door het ftukfayden Vermenigvul. 
digd konden: worden, hy- die vermeerdering 
ech” 
