VAN DEN Zy-woRrM. 149 
dat zy niet aan ’t broeijen mogen raaken, Als 
de regen al te lang aanhoudt, en men genood- 
zaakt is om de nog vochtige bladeren in te za- 
Melen, is dit kwaad niet onverhelpelyk; Men 
Werpt ze op een kleed, dat wel droog en voor 
het vuur gewarmd is $ men bedekt ze met een 
Ander even warm kleed als ’t vorige; men keert 
Ze om, of liever men verlegt ze voorzichtiglyk, 
tot zo lang, dat de vochtigheid, waarvan zy 
Vervuld waren, in de binnen kleederen getrok- 
ken is, en men geeft ze dan, zonder eenigen 
fchroom, aan de Zywormen. De zulken, die 
„men wilde en vrye kan noemen, die geene an- 
“dere Moeder hebben, dan de Natuur, hebben 
zo veel voorzorg en oppasfens niet noodig; 
Zy leeven op de boomen , gelyk de; andere 
Rupfen, en zyn gezond, even als deze, ter 
Wyl de zulken, die wy zo teder bewaaren, en 
met zo veele zorg kweeken, aan ziektens on- 
derhevig zyn, even als hunne oppasfers, 
Daar zyn ongelukkige jaaren, waarin, UeL- ienwe 
Wyler eene menigte van eytjes gelukkig uit- uitvinding 
koomen, de Moerbesfeboomen kwalyk flaagen. ken, 
Het gekeurt byna alle jaaren, inzonderheid in voedzel, 
landen, die wat kouder zyn, dat men genood. 
zaakt is het uitkoomen der eytjes te vertraa- 
Ren, en tot na May uit te ftellen, om dat men 
Anders Wormpjes zou hebben , eer men ’er 
Voedzel voor hadt. Dit uitftel brengt een 
K 3 groot 
VEREENIGING TOT BE 
VORDERIN 
DER BIJENTEELT IN NEDERLAND. 
BIBLIOTHEEK. 
